REKLAMA
Infra
Ochrona
Szelag
START arrow Przewoźnicy i sys. trans. arrow Inwestycje taborowe Tyskich Linii Trolejbusowych
W numerze 3/2018 m.in.: -

Aplikacja OnTime firmy Pixel jako instrument kreowania zrównoważonej mobilności w miastach

 E-mobility według VDL Bus and Coach

Wybrane aspekty mobilności dzieci

 Prawo pracy w usługach transportowe realizowanych w Unii Europejskiej

 

Artykuły on-line do nr 12/2017 dostępne w zakładce Do pobrania,

a od 2018 r. na stronie www.ceref.pl

 

 

Instytut Naukowo-Wydawniczy SPATIUM sp. z o.o. ul. 25 Czerwca 68 26-600 Radom tel.: +48 48 369 80 74 fax.: +48 48 369 80 75 wydawnictwo@inw-spatium.pl http://inw-spatium.pl

Inwestycje taborowe Tyskich Linii Trolejbusowych

Tadeusz Dyr

Wizja rozwoju systemu transportowego, sformułowana w europejskiej polityce transportowej, obejmuje m.in. zapewnienie wzrostu sektora transportu i wspieranie mobilności przy jednoczesnym osiągnięciu celu obniżenia emisji o 60% oraz zwiększenie wykorzystania ekologicznego transportu miejskiego. Rozwiązania te są kontynuacją działań zaplanowanych w Białej księdze z 2001 r. Instrumentem ich urzeczywistniania w komunikacji miejskiej jest wykorzystanie paliw alternatywnych oraz energii elektrycznej do napędu środków transportu miejskiego. Inwestycje w tym zakresie mogą być wspierane z funduszy Unii Europejskiej.

 Inwestycje realizowane przez Tyskie Linie Trolejbusowe (TLT) są istotnym elementem kreowania nowoczesnego, proekologicznego systemu transportu w aglomeracji górnośląskiej. Zakup trolejbusów, współfinansowany ze środków Funduszu Spójności w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko, pozwolił na odnowę eksploatowanego taboru. W konsekwencji umożliwi poprawę jakości oferty przewozowej transportu publicznego, integrację systemów transportowych oraz wzrost liczby podróżnych korzystających z komunikacji miejskiej.

 

Geneza i rozwój komunikacji trolejbusowej w Tychach

Pierwszy, czterokilometrowy odcinek sieci trolejbusowej w Tychach uruchomiono 1 października 1982 r. Decyzja obudowie sieci trolejbusowej była próbą rozwiązania trudności z zaopatrzeniem w olej napędowy na początku lat 80. XX w. Podjęto wówczas działania zmierzające do ograniczenia udziału przewozów realizowanych przez Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Katowicach autobusami i zwiększenia transportu elektrycznego. Ze względu na wysokie koszty rozbudowy sieci tramwajowej, zdecydowano, że korzystniejszym rozwiązaniem będzie uruchomienie nowej sieci trolejbusowej. Głównymi argumentami za jej budową były czynniki ekologiczne (brak emisji spalin i niski poziom hałasu), możliwość uzyskania wyższej zdolności przewozowej (poprzez większą pojemność taboru) oraz niższe koszty eksploatacyjne. Dwa ostatnie argumenty okazały się chybione – taboru o większej pojemności nigdy w Tychach nie wprowadzono, a koszty eksploatacyjne okazały się być dużo wyższe niż zakładano.

Oceniając przesłanki budowy sieci trolejbusowej w Tychach, z perspektywy początku drugiej dekady XXI w., uznać można jako istotny czynnik urzeczywistniania koncepcji zrównoważonego rozwoju. Oczywiście przed trzydziestu laty pojęcie to nie było używane, a decydenci nie mogli przypuszczać, że czynniki ekologiczne i energetyczne staną się podstawą formułowania założeń europejskiej polityki transportowej.

Pozytywne wyniki eksploatacji trolejbusów na pierwszym odcinku spowodowały, że wojewoda katowicki podjął 27 października 1982 r. decyzję o realizacji kolejnych etapów budowy sieci trolejbusowej w Tychach. Do 1985 r. oddano do eksploatacji łącznie 22 km tras trolejbusowych (rys. 1). Opracowano także ambitne plany dalszych inwestycji. Kryzys gospodarczy spowodował jednak ich zaniechanie i aż do 2000 r. nie prowadzono żadnych robót przy rozbudowie i modernizacji sieci.

Obsługę techniczną taboru trolejbusowego wykonywano na wydzielonym stanowisku w zajezdni autobusowej WPK. W 1985 r. rozpoczęto budowę zajezdni trolejbusowej naprzeciwko istniejącej zajezdni autobusowej. Docelowo nowa zajezdnia miała obsługiwać 150 trolejbusów. Budowy jednak nigdy nie dokończono. Wybudowano również trzy podstacje trakcyjne. 

Na początku lat 90. realizowane były w Polsce procesy restrukturyzacyjne w przedsiębiorstwach komunikacji miejskiej. Objęte nimi zostało m.in. Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Katowicach, które w 1991 r. zostało podzielone na kilkanaście mniejszych firm. Zakład Komunikacyjny nr 7 w Tychach (a wraz z nim Wydział Trolejbusowy) wydzielono jako Przedsiębiorstwo Komunikacji Miejskiej w Tychach. Z dniem 1 stycznia 1996 r. PKM przekształcono w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością – udziałowcami zostały gmina Tychy oraz spółka „Tyskie drogi” (również należąca do miasta). We wrześniu 1996 r. utworzono także zakład budżetowy miasta Tychy pod nazwą Miejski Zarząd Komunikacji, który przejął od PKM zadania związane z organizowaniem komunikacji miejskiej oraz z emisją i dystrybucją biletów. Od 1 lutego 1998 r. rozpoczęła działalność firma „Tyskie Linie Trolejbusowe” sp. z o.o., która powstała z wydzielenia się z PKM Wydziału Trolejbusowego. Jedynym jej udziałowcem jest gmina Tychy.

W 2000 r., w związku z przebudową ulicy Towarowej, rozwieszono sieć nad dobudowaną drugą jezdnią tej ulicy. Natomiast w marcu 2001 r. wykonano krótki (ok. 50 m) odcinek sieci łączący dwie jezdnie alei Piłsudskiego (dawniej Hanki Sawickiej) pozwalający skręcić od strony ulicy Towarowej w kierunku pętli w Paprocanach. 2 września 2002 r. (po 17 latach przerwy) zrealizowano kolejny etap budowy sieci trolejbusowej – tego dnia otwarto odcinek długości 1,2 km poprowadzony ulicą Jana Pawła II (dawniej Krasickiego) i łączący ulice Armii Krajowej i Roweckiego. Aktualny układ linii trolejbusowych w Tychach przedstawiono na rysunku 2.

Pełny tekst:  AUTOBUSY Technika, Eksploatacja, Systemy Transportowe 2013 nr 6

 

< Poprzedni   Następny >
REKLAMA
Silesia
TransExpo 2018
Clicktrans